جمعه ۱ اردیبهشت ۱۳۸٥

 

به ی ک ت ا

تو شيراز ِ منی

و لبهات نارنجستان که عطر وسوسه انگيز ِ هزار بهار نارنج را می پراکند

تو شيراز ِ منی

و چشمهات هزار بار عفيف تر از عفيف آباد

تو شيراز ِ منی

و ابروهات من را زائر هر روز ه ی حافظيه می کند و

برق نگاهت مجاور هر شبه ی شاهچراغ

تو شيراز ِ منی و من تبريز ِ تو ام

من تب ريز ِ تو ام

 

 

م ی ن و