شنبه ٢۸ بهمن ۱۳۸٥

تو فارغی و عشقت بازيچه می نمايد..

به کسی که قلم همیشه و هنوز در هوایش نفس تازه می کند:

به آسمان نگاه می کنم ، شب است

ناگهان

درون حوض ِ چشم های من طلوع می کنی

و ماهی سیاه و بی قرار ِ چشم های من به روی ِ ماه تو بوسه می زند ...

طنین خنده های ِ تو ... تلاطم  ِ نگاه ِ من

و پلک ِ عاشقی که بسته می شود

این منم که مست می شوم

این تویی که تا همیشه در درون ِ من هست می شوی

مینو