داغ و درد است همه نقش و نگار دل من

                     بنگر این نقش به خون شسته،

                                                                 نگارا

                                                                         تو بمان!

 

                   هردم از حلقه ی عشاق پریشانی رفت

                   به سر زلف بتان،

                                                          سلسله دارا

                                                                         تو بمان!

                                                                                             سايه

....

يکتا

 

/ 28 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
saeedkiaee

سلام. - اين تصوير را ببين (http://creative.gettyimages.com/source/search/ImageDetail.aspx?s=ImagesSearchState|3|5|0|0|15|2|1||0|0|0|1|60|2ed3.d5c5.03fb.e000.002f.76b0.7ce0.e038.f70b.01ff|44|0|0|%22Order%22||1|0|1&pk=5&imageIndex=2600&assetIndex=20&licenseModel=1&cdpc=IL036 ) روز گار ماست

مورچه

روزگار همه را از من دور كرد من «همه» را از روزگار

پریا

ممنون خانوم‌. يادمه يه روزايی شعر هم می نوشتی نه؟ من از اونا می خوام! بجنب!

باغکوچه گرد

سلام جسارتا عرض می کنم غزلکی قدیمی را گذاشته ایم که عریضه خالی نماند اگر منت بگذارید و سری بزنید که خوشحالمان کرده اید : دم در است و هوا سرد ُ تو بفرمایید / ترانه ای غزل عاشقانه ای چیزی.... به دوستان هم بفرمایید که تشریف بیاورند جا هست ... یا علی مدد...

درياي گوشه گير

بمان که اوج بگيرم به سمت آبی ها... زلال نور بنوشم در آن فراوانی....... ياعلی

امید بلاغتی

سلام يکتا بعد از مدتها فقط سلام............مگر همين سلام يک دنيا حرف نيست.

airbus

سلام ...................دل که می گويم خواسته ! ناخواسته ياد اجاق و آتش و زغال می افتم ..... دل که می گويم ياد برگه های نيم سوخته تاريخ زندگی ام می افتم .... دل که می گويم ياد آن همه آه آتشين می افتم ... دل که می گويم حس مهربانی را ديگر دوست ندارم ... دل که مي گويم ديگر خاکستر شده نام جديدی ندارم برايش دل می ناممش ... دل که می گويم دم به دم آروزی مرگش را می کنم .... دل که مي گويم ثانيه به ثانيه از بودنش نفرت دارم //// دل که می گويم ديگر نمی خواهمش نيازی نيست ...... تا کنون او را او صدا می کردم چون برای دلم ضمير غايب بود .... حال که ديگر نيامد و .... نخواهد آمد ..... او چه معني می دهد برای ضميری که هيچ گاه نمی آيد دل برای چه آتشين است .... دم به دم می سوزد .... پس بسوز و بمير دلم ........///................ زيبا بود ......ايرباسی که .....

amirmarzban

يکتا دلم بدجوری تنگه............................